27 Mayıs 2017 Cumartesi

100 illik Bakı yalanları... 




100 ildir Bakıdan gələn yalan və iftira İran Türklərinin qafasını qaranlığa gömməkdədir.
* 100 ildir İran-Fars irqçiliyinin pislikləri Bakıda ana dilimizə çevrilib musiqi ilə estetizə edilərək radio dalğaları ilə bilincaltımıza doldurulmuşdur.
* 100 ildir "Həsrət Ədəbiyatı" adı altında İran-Fars irqçiliyi təbliğ edilərək bizim kimliyimizi təxrib etmişlər.
* 100 ildir Bütöv Azərbaycan adlı bir yalanla İran-Səfəvi milliyyətçiliyi paradiqmalarının propaqandaları yapılmışdır.
* 100 ildir "Şah İsmayıl bütüöv Azərbaycan yaratmışdır" yalanı və hiyləgərliyi ilə insanlarımızın modern hükukla tanışmasının önünü kəsərək, əhalinin beynini leşxor Şah İsmayılın ideal figürü ilə doldurmuşlar.
* 100 ildir H. Cavidin, Ə. Ağaoğlunun, Nərimanovun, M. Ə. Sabirin, Rəsulzadənin, ... yerdən yerə vurduqları Səfəvi leşxorluğunu KGB məmurları bütöv Azərbaycancı şairlər idealizə etməkdədirlər.
* 100 ildir saxta Güney həsrəti ilə KGB casusları şairlər başımızın bəlası olmuşlar.
** Bu 100 illik fitnəyə, yalana, iftiraya, İran- Səfəvi milliyyətçiliyinə qarşı milli intellektual təpkimizi ortaya qoymalıyıq. Bunun üçün KGB casusları şairlərin uydurduqları aşağıdakı yalanları ifşa etməliyik:
1- Tarixdə parçalanmış Azərbaycan deyə bir ölkə olmamışdır. 1918-ci ildə Rus inqilabı sonucu ortaya çıxan boşluq üzündən böyük bir yanlışlığa yola verilərək, başqa ölkənin içində olan və milli kimliyimizlə heç bir bağlantısı olmayan "Azərbaycan" adını alıb Qafqazda bir ölkə üzərinə qoymuşlar. O bölgənin tarixi adı Aran, Şirvan və Alban olmuşdur. Yeni ad qoyacaqdılarsa, "Azərbaycan" gibi milli kimliyimizlə əlaqəsi olmayan ad yerinə, Türk kimliyimiz və orada yaşayan milliyyətlərin adlarına uyqun bir ölkə adı tərcih edilməliydi.
2- Şah İsmayıl əsla və heç bir zaman bütöv Azərbaycan deyə bir dövlət və ölkə qurmamışdır. Şah İsmayılın həyatı boyunca Şirvanşahlar müstəqil dövlət olaraq qaldı və heç vaxt Səfəvilərə tabe olmadı. Şirvanşalar Şah Təhmasib zamanında tarixdən silindi. KGB casusları şairlərin uydurduğu bu yalan ifşa edilməlidir.
3- Türkmənçay müqaviləsi Qafqaz türkləri üçün KGB casusları şairlərin uydurduğu gibi təhdid deyil, Bakıxanov və Rəsulzadənin də israrla qeyd etdikləri gibi böyük tarixi fürsət olmuşdur. Türkmənçay və Gülüstan müqavilələri olmsaydı, indi Bakının da nefti Fars-Tat aristokratlarının əlində və Bakıda tamamən farslaşmış olacaqdı. KGB şairlərinin uydurduğu gibi Arazın o tayında onların heç bir mədəni mirası yoxdur. O taydan gələnlər şeyx nəsrullahlardan başqa heç bir şey olmamışdır, olamaz.
4- KGB şairlərinin uydurduğu gibi Təbrizdə bir əsrdə 4 inqilab olmamış, hətta bir tək inqilab da olmamışdır. İnqilabın kitabı- nəzəriyyəsi olmalıdır. Hanı, haradadır o 4 inqilabın nəzəriyyələri?
5- KGB şairləri və tarixçilərinin uydurduğu gibi bizim azərbaycanlı və güney azərbaycanlı, İran azərbaycanlısı deyə bir kimliyimiz olmamışdır, yoxdur. Biz özbəöz türkük. Milliyətimiz türk və dilimizdə türkcədir. Azərbaycanlı və azərbaycan dili deyə şüarlarla bizə sırımağa çalışdıqları KGB planlarından başqa bir şey olmamışdır.
6- KGB şairlərinin uydurduğu gibi Xiyabani adında milli bir qəhrəman olmamışdır. Xiyabani aşırı bir fars milliyyətçisi və türk düşməni və Şaumiyanın ən yaxın müttəfiqi olmuşdur.
7- KGB şairlərinin öydüyü gibi Səttar Xan adlı milli qəhrəmanımız olmamışdır. Səttar Xan adlı beyinsiz "mənim təqlid etdiyim Ayətullah savaş fətvası vermiş ona görə savaşıram" deyirdi. Ağlı öz başında deyil də başqa bir mollanın başında olan adam bir hərəkətin lideri və qəhrəmanı ola bilərmi? 8- Fars milləti ilə heç bir düşmənliyimiz yoxdur. Həm farslar, həm də biz türklər Səfəvi leşxorlarının mirası olan ideologiyanın əsarətindəyik. İranda yaşayan bütün xalqların ortaq düşməni səfəvilikdir, Səfəvi leşxorların xurafi mirasıdır.

8 Mayıs 2017 Pazartesi

Moğalları aşağılayan osmanlıcılara yanıt .


1- Moğollarda olan benlik ve kimlik gururu Osmanlıda da olsaydı, bu gün kesinlikle ve kesinlikle dünyanın ortak iletişim dili İngilizce değil Türkçe idi.

2- Bu gün İstanbul gibi denizler arası bir ülkede yaşıyor ve Merkezi Asyanın steplerinden kurtulmuşsunuzsa, bunu Cengiz Hana borclusunuz. Moğol ordularının yükselişi ile Oğuz boyları Türkistanı terk edip Anadoluya sığındılar.

3- Dilimizde hukuk terimleri varsa ve Orta Doğu medeni hukuk kavramları ile tanıştıysa, bunu moğollara borçluyuz. Moğol öncesi Arap töreleri adına el-ayak kesmek kanun olarak niteleniyordu. Yani varsılların şehvet ve hızrsızlıklarını kollayarak hırsız yoksulların ellerini kesiyorlardı. Bu dehşeti ilk durduran Cengiz yasaları oldu.

4- Selcuklarla eş zamanda yasaklanan bilim, matematik ve azat düşünce Moğollar zamanında serbet bırakılmış ve sünni-şii, şaman- hırıstyan, yahudi-budism,... birbirine karıştırılarak her kese yaşam hakkı tanınmış ve ilmi çalışmaların önü açılarak uzay bilimi, musiki ilmi, serbest ticaret bilgisi, mutlak ticaret güvenliği düşüncesi şekillenmiştir.

5- İslamdan sonra hilafet diye bir siyasi kürüm uydurularak müslüman hakların baş belası edilmişti. Bu hilafet tabusunu moğollar ortadan kaldırarak tarihe gömdüler. Böylece müslüman halkların düşünebilmeleri yolunda en büyük önlem kaldırılmış oldu. Bu, kendiliğinden tarihin önündeki en büyük engeli yok etmek anlamında ve büyük bir devrim niteliğinde idi.


4 Mayıs 2017 Perşembe

Hüzün


Kendi ölçüsünde hüzün estetiğin, güzelliğin, bütünü arzulayan parçanın özüdür. Özellikle sanat hüzünsüz varlık gösteremez. İrfan edebiyatında hüzün ney sızlayşında beyan edilmiştir. Mevlana "Mesnevi"sini şöyle başlar:
"Dinleyin, ney kim şikayet eyliyor,

Ayrılıklardan hikayet eyliyor,

Çün neyistandan koparıldım o gün,

Bende ağlar oldu insanlar bütün.

Göğsü gamden parçalanmış dinlesin,

Şarh edim de derdimi o inlesin,

Kim ki, aşlından uzak olduysa ya,

Aslına varmak için eyler çaba."

Yani ney neden sızlar? Çünkü soyundan, bütün olan kökeninden kamışlıktan, bütünden ayrı düşerek parçaya dönüşmüştür. O ilk bütünlük anısını anarak içine nefes dokunduğunda sızlar. Yani hüzün parçanın bütünü arama göstergesidir. Hüzün eğiticidir. Ama kendi ölçüsünde. Çünkü Tanrı her şeyi kendi ölçüsünde yaratmıştır. Hüzün kendi ölçüsünü aştığında yaratıcı enerjisini kaybederek umutsuzluğa dönüşebilir. Hüzün ve sevinc insan doğasında birbirine dönüşen varlıklardır. Musiki, sanat, dünyayı güzel görme sanatı da bu birbirine dönüşümün götsregesidir. Hüzünsüz bir kalbin derinliği olmaz. Sevince analm ve derinlik kazandıran da hüzündür.

1 Mayıs 2017 Pazartesi

Selcuklulardan beri karanlığa gömülen bölge ...

       11. yy Selcuklu devletinin politik hayatında iki evre olmuştur. İkisini de Farslar belirlemişler. Çünkü Türkler sadece kaba kılıç gücü kullanan halk idi. Kalem ve medeniyet işleri bütünüyle Farslara göre bir iş idi ve Türkler bu alanın dışında tutuluyordu. Bu yüzden de son 1000 yıl tarihte Farslara "kalem sultanları" ve Türklere "kılıç sultanları" diye hıtap ederlerdi. Sonunda da kalem kılıcı kırarak tarihin dışına itti. Selcuklu devletinin kurucusu Toğrul, Kunduri diye Horasanlı bir Farsı imperatorluğun başbakanı atadı. Kunduri mutezile mezhebine mensup bir bilge. Mutezile mezhebinde de akıl çok önemli, matematik ve Yunan ilmine önemli eğilim var. Bu da diğer sultanlar gibi Sulcukluları da memnun etmez. Çünkü iktidarlar için aklnı kullanıp sorgulayan, soru soran kitle yerine, mutlak itaat edecek kitle gerekli. Bunun üzerine Kunduriyi öldürüp yerine, Nizam-ul Mülk diye birini atıəyorlar. Mülk de şafii. Böylece şafiilik Selcuklu imparatorluğunun resmi mezhebi gibi yaygınlaşıyor. Yunan ilmine karşı devlet ahurundan besinlenen yazar ordu ve şairleri ortaya şıkıyor. Bunlardan en önemli Alparslan Selcuklu devrinin önemli şairlerinden Senai Gazneli. Çok güclü şiir ustası ve aşırıcı bir şaii olan Senainin kasidelerinin çoğu akıl düşmanlığına ve Yunan ilmine karşı yazılmıştır. Nizam-ül Mülkün tesis ettiği Nizamiye medreseleri ilmin ve aklın düşmanı olarak faaliyet gösterir. Yunan ilmini aşağılayan şairler saltanat ahurundan beslenirler. Saltanat ahurundan beslenenlerin en önemlisi ise İmam Muhammet Gazali. Gazali baş müfti. Matematiğin şeytan işi olduğu fetvasını çıkarır. Kendisinden 80-100 yıl önce yaşamış Farabi ve İbn-i Sina gibi bilgeleri tekfir eder, onların kitapları yasaklanır. Büveyh oğulları döneminin en önemli ussal çalışmanları ve bilgeleri İhvan-üs Sefa hareketi ve kitaplarını yasaklatır. Büveyh oğulları Mutezile eğilimli idi ve onların döneminde büyük ilmi gelişmeler ortaya çıkmıştı. Gzali tekfir etmiştir demek, yani Farabi gibi düşünenlerin katline fetva vermiştir demek oluyor. Bunun üzerine bir tek bilim adamı yetişmez. Aynı sistem Osmanlıda da devam eder. Yani son bin yılda evrensel boyutta örneğin Farabi, İbn-i Sİna, ... ölçeğinde bir tek bilge kişi yetişmez. Çünkü bütün ışık gelen yerler ve delikler kapatılarak ülkeler karanlığa gömülmüştür. 
       16. yy sonrası ise Safeviler Orta Doğuyu daha korkunç bir karanlığa gömerler. Mezarperest, Tanrı yerine, 14 masum ve masumzadelere tapınan sapık bir topluluk icat edilir. Hayvan sürüsü gibi bir kalabalık. Çobanı molla-feodal olarak belirlenen hayvan sürüsü. Hala bu hayvan sürüsü hayvan olmak zevkinden ayrılamıyor. Arada Pehleviler bir azcık bu karanlığa çağdaşlık ışığı yansıtsalar da, ama yine de Humeyni adında bir Safevi mollası yeniden sürüyü karanlığa yönlendirdi.

17 Nisan 2017 Pazartesi

Atatürk ve Şark edebiyatı...

1400 yıllık klassik Şark edebiyatı şeirat bekçilerini hep eleştirerek şeriat düzenini tarihten ve toplumsal yasamdan kaldırmak için Tanrının bir elçi göndermesini dilemişler. Bu dilek şiirlerde estetik biçimde beyan edilmiştir. Bu niyet binlerce irfan ehli şairler taraından örütleştirilmiştir (metinleştirilmiştir). İşte 1400 yıllık Doğu bilgelerinin çağrıları Mustafa Kemal Atatürk adı ile tarihe girerek şeriat zulmünü ortadan kaldırmış, molla-şeyh-feodal sınıfını yok etmiş, insanların bilincini sömürgeci ve eşekleştirici din esaretinden azat etmiştir.

22 Mart 2017 Çarşamba

Asar-ul bakiye


Ebureyhan Biruninin “Asar-ul bakiye” adlı hacim kitabını bu gün bitirdim. Büyük bir bilim adamı olmuş Biruni. Ama Biruni’nin açtığı bilimsel yol sonraki çağlarda devam ettirilmemiştir. Kitapta değişik bilimsel konular incelenmiştir. Özellikle değişik devirlerde, halkların, toplulukların tarihle ilgili yaklaşımları, tarih bilgi ve bilinçleri irdelenmiştir. Hicri, şemsi, miladi, Yahudi, Sasani, Mısır, Yunana tarih hesaplamaları ayrıntılı biçimde araştırlımıştır. Türklerin tarih bilgilerine ve tarih hesaplamalarına da işare etmiş, ama ayrıntılı bilgi yok. Babilde uzay araştırmaları üzerine yazılan kitaplar hakkında konuşuyor Biruni. Yılın 12 aya bölünmesinin Keldanilerdeki bilimsel dayankları açıklanıyor. Yunan bilgesi Aristotelin “Gök ve dünya” adlı kitabını irdeleyen Biruni Aristotelin “Yunan bilimi Keldani’lerden etkilenmiştir” gibi ifadelerine yer veriyor. Yahudileri esir alan Keldani’lerin bu devirde bilimleri ileri düzeydedir. Kitapta alkolün bulucusu ateist alim Zekerya Razi hakkında da ilginç bilgiler var. Kitapları yok edilen Razi bütün dinleri kişi usunun önünde engel olarak görmüş, ama Mani öğretilerine eğilimli olmuştur. Ne var ki, Mani öğretileri düşünebilen seçkin insanlar için daha elverişli olanaklar sunuyormuş. Arap ve Arap olmayan halkların günün başlaması hakkındakı yaklaşımları ilgi çekicidir. Arapların hicri tarihlerinde gün (24 saat) günüşin doğumuyla değil, güneşin batımıyla başlar. Yani Araplarda gün gece başlar ve bir sonraki gece de sona erer. Çünkü Arap inancına göre karanlık ışıktan üstündür. Karanlık var olan, ışık ise birden kendisini gösterip yok olan bir olgudur. Bu inançları yüzünden karanlığın başlamasını günün evveli gibi algılarlar. Araplar bu inan,laröndan dolayö hareketsizliği devinime üstünbilmişler. Çünkü onlara göre beden sakin ve harektsiz olduğunda rahattır. Hareketsizlik içinde hareket bir istisnadır. İnsan yalnız tualete uğramak, yemek, ... gibi ihtiyaçlarını gidermek için hareket eder. İhtiyaç dışında hareket zaruret gibi karşımıza çıkmaz. O zaman karanlık hareketsizlik ve ışık istisna olan hareketliliktir. Bir başka delilleri de şu ki, hareketsizlik unsurlarda devam ederse fesat meydana getirmez. Lakin hareketlilik maddenin özelliği olursa fesat oluşturur. Nitekim deprem, gasırga, taşkın, ... fesat meydana getirmektedir. Ama Arapların düşünüş tarzına ters olarak Rumlular ve diğer halklar günün başlamasını güneşin doğumuyla eş zamanda hesap ederler. Güneşin bir doğuşundan başlayıp ikinci doğuşuna kadar devam eden süre bir gün hesap olunur. Arapların düşünüşüne göre karanlık ışıktan üstün olsa da, günün başlamasını güneşin doğumuyla eş zamanda gören uluslara göre, ışık karanlıktan üstündür. Bu uluslara göre ışık varlık ve karanlık yokluktur. Işığı karanlıktan üstün bilenler hareketin hareketsizlikten üstün olduğunu da yeğlerler. Onlara göre hareket değil, hareketsizlik fesat türetir, nitekim bir göl hareketsiz kaldığında kokumaya başlar. Çünkü hareket varlık ve hareketsizlik yokluktur, hareket hayat ve hareketsizlik ölümdür. Nitekim akar su hayat belirtisidir.

Biruni gün üzerine çoğu uluslardaki durumu inceledikten sonra Kuranın gün anlayışını irdeliyor. Kuranda gündüzün sonu ve gecenin evveli üzerine bilgi yoktur. Çünkü gecenin başlaması beşer için bilinin bilgidir. Ancak Tanrı günün başlamasını tan yerinin sökülmesiyle (fecrin doğumu ile) tanımlar. Ama gündüzün sonu hakta bilgi yok. Kuranda geçen “Tan yerinde ak iplikle kara iplik belli oluncaya kadar yeyip için” ayetine de hadislere dayanarak açıklama veren Biruni şöyle devam eder: kara iplikten amaç gecenin kendisi ve ak iplikten maksat da gündüzdür. Fecir (tan yeri) ise burada karinedir, yani geceyle gündüze eşit uzaklıktadır. Sonra da bu ayeti anlamak için insanların eline kara ve ak iplik almalarına gerek olmadığını, doğaya bakmalarının yeterli olduğunu belirtir. Bilge Biruni fakihlerin zaman tanımlamaları konusundaki cehaletlerini uzun uzun anlatır. Onların hatalarını birbir ilmi yöntemle açıklar.

Biruni alemin başlanma tarihi ile gili değişik din ve inançlardakı bilgileri de aktarmaktadır. Bunları okuduğumuzda beşerin ve dinlerin ne denli cahil oldukları da ifşa ediliyor. Zerdüşte göre alem ondan üç bin yıl önce yaradılıpmış. Yahudilere göre Musadan 2500 yıl önce yaradılmış. Diğer dinlerde de buna benzer bilim dışı kestirmeler.

İslam tarihinde hicri tarihinin yaranma sebeplerini de açıklıyor Biruni. İkinci Halife Ömer zamanında Hicri tarihi tedvin edilir. Ömer sahabilere bir tarih düzenlemelerini söyler. Peygamberin doğum günüyle ilgili ortak ve dakik bilgi yok idi. (Günümüzde 1400 yıl sonra Peygambere doğum günü kutlamaları geçirseler de, Peygamberin vefatından iki yıl sonra O’nun doğum gününü bilen kimse yok! G. G) Peygamberin bi’seti (peygamberliğe yükselişi) üzerine de dakik bilgi olmamıştır. Ama Peygamberin Mekkeden Medineye hicreti her kes tarafından biliniyordu. Peygamberin savaşları, zaferleri ve diğer bu gibi İslam sonrası olaylar Mekkeden Medineye hicretten sonra daha kolay hesaplanıyordu.  Böylece Ömer hilafeti döneminde Hicret müslümanların tarih anlayılşına dönüştü.

Biruni Hint ve Yunan ilmini karşılaştırarak Yunan matematik ilminin Hint matematik biliminden daha sistemli ve anlaşılan olduğunu da belirtir. Bazı ırmakların yazda kuramak yerine neden daha dolu sulu olduklarının da sebebini açıklar. Çünkü o ırmakların kaynağı havası soğuk olan dağlardadır. Dağların karı eridiği için yazda ırmakların suyunun azalmasına değil, artmasına tanık oluruz. Hindistanın bir zamanlar denizin altında olduğu bilgisini şöyle temellendirir: Yüksek dağlardan denizlere taraf gittikçe dağlar kayalara dönüşür. Daha sonra küçük taşlar, deniz yaklaştıkça taşlar daha da küçülmeye başlar ve verimli topraklar artar. Denize ulaştığımızda sadece verimli topraklarla karşılaşırız. Bu da şimdiki Hindistanın bir zamanlar denizin altında olduğunu gösterir. Biruninin bu tezini modern jeoloji ispatlamıştır.    

21 Mart 2017 Salı

Politik İslama ve Arap kültür imperyalizmine karşı Nevruz...

İslam Arap devletlerinin politik ideolojisine dönüştükten sonra Emevilerle eş zamanda Arap Irkçılığının da ideolojisine dönüştürüldü. Arap istilasına uğrayan Orta Doğu halkları, tarihlerinde sufra medeniyetinin ne olduğunu bile bilmeyen Arapların karanlık uygulamalarına tabi edildiler. “İslamda tağanni haram, gülmek haram, sevinmek haram, kadına bakmak haram, haram, haram, haram....” başlığı altında her tür musiki, eğlenme, mutlu olma, yaşamdan zevk alma ve doğa ile mutlu olarak iletişim kurma yöntemleri yasaklandı. Ayrıca, müslüman olmayanlar üzerine ciziye, yani müslüman olmamamanın keffaresi ve cezası gibi ekonomik baskı uygulayarak bölge halklarını sömürmeye kalkışmışlardı. Emevi daha sonra Abbasi politik İslamı kendi karanlık uygulamalarında başarılı oldukça Orta Doğu halkları politik İslamın uyguladığı sosyalleşme modeline karşı Nevruz bayramı törenlerini alternatif sosyalleşme örneği olarak geliştirdiler. Politik İslamın sosyalleşme merkezleri Arap ırkçılığını tebliğ eden camilerdi. Camilerde kısıtlanmış özgürlükler ortamında ahali başını kaldırıp imama bakarak bir soru sorma cesaretinde bile bulunamıyordu. Camiler düşünceleri susturup söndüren odaklara dönüşmüştü. Bu uygulamaya karşı iki seçenek ortaya çıktı: 1- Daha özgürce davranma ve mutlu olma seçeneği sunan dergahlar, hanegahlar. 2- Nevruz bayramında geniş halk kitlesi dağlarda, yeşilliklerde, pınar başlarında ocak yakarak eğleniyor, gülüyor, şarkı söyleyerek mutlu oluyordu. Nevruz bayramı Arap kültür imperyalizminin karanlık uygulamarına ve kara bayrağına karşı kolektif mutluluğu doğanın renklerini bayraklaştırarak sunuyordu. Politik İslamcılığa ve Arap dinci kültür imperyalizmine karşı Nevruz bayramı seküler davranış ve düşünme, sevgi ve saygı modelini geliştiriyordu. Nevruz bayramının kolektif mutlu olma niyeti zamanla Arap dinci kültür imepryalizmine karşı bir savaşım biçimine dönüştü. Camiye karşı Nevruz ilkesi, molla-şeyh-feodal-hilafet zulmüne karşı kolektif mutluluk yeğlendi. Daha sonra Nevruz bayramlarında mutlu olmanın bilgisi estetik yazınsal örütlere (metinlere) yansıdı. İslam sonrası karanlık Arap-dinci kültürüne karşı Nevruz bayramı dünyevi zevkin ve kolektif şad olmanın, paylaşmanın, yardımlaşma ve dayanışmanın simgesi gibi özümsendi ve Arap-dinci kültür imperyalizmi bunu susturamadı. İslamdan önce Nevruzla ve Nevruz kutlamalarıyla ilgili tutarlı bilgi ve belge yok. Nevruz İslamdan sonra karanlık Arap-dinci kültürüne karşı bir seçenek olarak geliştirildi. Bu yüzden de Nevruz bayramında bütün sınıflar birlikte mutlu olmayı yeyğlediler. Hiçbir dinsel boyutu olmayan seküler içerikli bir tek Orta Doğu halklarının ortak bayramı. Daha sonra Safeviler döneminde şiilik Nevruz bayramı üzerine ideoljik yatırım yatırarak, onu 12 imam yaşamıyla ilintilendirmeye çalıştı. Nevruz bayramının şekillenmesinde biz Türklerin hiç rolü olmadı. Çünkü Arap-dinci karanlık kültür imperyalizmine karşı Orta Doğu Halkları savaşırken, biz henuz bu topraklarda mevcut değildik. Biz sadece Orta Doğu halklarının bu büyük kazanımlarını özümsemişizdir. Son zamanlar Ergenekon adlı efsane ile Nevruz bayramını bağlantılandırmanın hiçbir tarihsel temeli, bilgisi ve belgesi bulunmamaktadır. Daha sonra kılıç taşımaktan yorulan Arapların yerine, biz Türkler geçecektik. Arabın karanlık düşünceleri Türkün kılıcıyla dünyaya yayılarak her türlü ussal ve estetik gelişmenin önünü kesecekti.